Lowe Alpine Tupaassat Expeditie

Zuid Groenland

Het doel van onze expeditie is het openen van nieuwe routes op zo hoog mogelijke rotswanden aan het einde van het Kangikitsoq-fjord. Het Kangikitsoq-fjord ligt ten oosten van het door klimmers vaker bezochte Tasermiutfjord.

Hieronder nog een overzicht van de ligging van ons doel in Zuid-Groenland en een Google Earth afbeelding van Punt 2106.

Klik op een foto om te vergroten

Punt 2106

We hebben een plek aan het eind van het fjord als basiskamp uitgekozen, precies daar waar het Tupaassat dal begint. Dit is een ideal uitgangpunt voor de enorme rotspijlers die, verstopt in de zijdalen, op ons liggen te wachten. Het hoofddoel van de expeditie is het beklimmen van een directe lijn op de 1.500 meter hoge westpijler van punt 2106. Dit is de vermoedelijk hoogste rotspijler van het gebied.

Verder gaan we proberen om op nabij gelegen pijlers en rotswanden, zoals bijvoorbeeld de 1000 m hoge zuidoost-wand van de Battle Axe, nieuwe routes te openen of te herhalen.

Alpiene stijl

We zijn relatief lang in het gebied en kunnen ons dus op verschillende doelen richten. We klimmen alles in alpiene stijl, zonder vaste touwen, en ook zonder artificieel klimmen. We nemen in de echt lange routes eventueel voor een aantal dagen eten en drinken mee in de rugzak. In de route zullen we dan naar geschikte bivakmogelijkheden moeten zoeken.

Op de foto hieronder staan twee mogelijke nieuwe routes ingetekend die we van plan zijn om te openen. De hoogte van de wand ter hoogte van  de centrale pijler is circa 1.500 meter.

Andere mogelijkheden

De foto linksonder is genomen vanuit de wand van de Titan, tijdens de beklimming door Roland en Martin Fickweiler in 2005. Vanuit de wand van de Titan geeft de foto een beeld van de Tupaassat vallei naar het zuidoosten (richting het Kangikitsoq-fjord). De rechter foto toont de Battleaxe (de donkere rotswand), die ten westen van de Tupaassat-vallei is gelegen. De scherpe pieken links achter de bergen midden op de foto zijn waarschijnlijk de bergen boven Aappilattoq, de dichtsbijzijnde nederzetting. De foto is genomen vanaf de Titan in 2005.

Klik op een foto om te vergroten.

Tijdens de expeditie hebben we de volgende routes kunnen klimmen:

Op de oorspronkelijk gekozen berg, punt 2106 meter, hebben we een mooie tour kunnen maken maar in verband met, slechte rots kwaliteit en een verkeerde strategie, hebben we de top net niet kunnen halen. Op zo´n 100m onder de top moesten we aan de afdaling beginnen. De oorspronkelijk geplande route zou over de middelste pilaar hebben gelopen als deze niet te vol met korstmos had gezeten. De route zoals ingetekend is in het onderste deel overwegend 4e graads. Het bovenste gedeelte, dat we op dag 2 hebben geklommen, is een stuk steiler en heeft een maximale moeilijkheidsgraad van 6a.

Het uiteindelijke succes hebben we weten te bereiken op de, door Amerikanen genoemde Batle Axe. We hebben hier een nieuwe lijn gevonden door prachtige spleet systemen en graniet platen. De route is vernoemd naar de vos die de nacht voor vertrek Roland heeft wakker gehouden in zijn bivakzak door met zijn tenen en hoofd te spelen. ‘Artic fox, is een 1100m langer route,  TD 6+.

Onderste deel van de route:

Van het onderste deel tot aan het bivak, hebben we de volgende collage kunnen samen stellen. zoals jullie kunnen zien beheers ik photoshop nog niet helemaal want de kleur is nog niet helemaal gelijk.